Een beschrijving van een willekeurig gekozen wedstrijd uit de Serie B, ter illustratie van mijn onderwerp van vandaag. Viterbese, de club in opmars, speelt tegen Hellas Verona, een traditionele topclub in verval. De thuisploeg, Viterbese, bestuurd door een menselijke manager, beschikt over een getalenteerd elftal met een negental U21 internationals en werd op voorhand geacht deze wedstrijd dik te winnen. Verona miste immers maar liefst zeven basisspelers, waaronder haar eerste en tweede doelman. De nieuwe doelman was de Australiër Jess van Strattan, die in de voorgaande drie seizoenen geen enkele keer in de basis speelde en tweemaal als invaller mocht opdraven. Logischerwijze was Van Strattan dus geen geweldig talent en de thuisploeg verwachtte dan ook een makkelijk middag. Verwachtte… Aan het einde van 90 minuten voetbal is de thuisploeg ondanks een kansenverhouding van 37-1 blij met een 1-1 gelijkspel.
Verwachtingen komen namelijk lang niet altijd uit, en al zeker niet in het wonderlijke universum dat Football Manager heet. De thuisploeg werd namelijk gefrustreerd door een immens beruchte “bug”, die intussen welhaast mythische vormen heeft aangenomen in de verbeeldingen van gefrustreerde managers. Bij dezen stel ik u voor aan de zogenaamde Super Goalie Bug of SGB, voor de mensen die het nog niet door hadden.
Voor de mensen die onbekend zijn met het fenomeen SGB een korte uitleg. De SGB houdt in dat een keeper van de tegenpartij die dag een soort superman is en vrijwel alles uit zijn doel ranselt. Op zich al frustrerend. Dit wordt allemaal nog eens exponentieel verergerd door het feit dat de betreffende supergoalie vaak niet eens de eerste doelman van de club is, maar een reserve- of jeugddoelman die bij wijze van uitzondering speelt, en dan prompt de sterren van de hemel speelt. En alsof het allemaal nog niet erg genoeg is, treedt de aloude wet van Murphy ook nog eens in werking in dergelijke wedstrijden. Een aloud sportadagium luidt immers: “Wanneer jij niet scoort, dan scoort de tegenstander wel.” Helaas klopt dit ook nog vaak. Bij een kansenverhouding van 30-0 countert de onderliggende tegenstander vaak via de enige geslaagde aanval van de wedstrijd naar een 0-1 voorsprong, waarna jouw ploeg alle zeilen moet bijzetten en vaak nog van geluk mag spreken wanneer de gelijkmaker wordt geforceerd.
Frustrerend zegt u? Zeker… Deze SGB komt eigenlijk al voor vanaf de CM97/98 serie, en intussen heeft nog steeds niemand kunnen verklaren hoe dit nu eigenlijk mogelijk is. Aangezien ik zelf ook vaker geplaagd wordt door deze superhelden tussen de palen, heb ik eens nagedacht over het onderwerp. Research wees uit dat je op het SI-forum niet bepaald serieus wordt genomen wanneer je klaagt. In het algemeen doen ze je klacht van de hand met een viertal onduidelijke redenen.
I. Een eerste en vaak gehoorde verklaring. “Het is de schuld van je tactiek.” Oh ja? En hoe dat dan? Leg ‘es uit? Gebeurt dus niet… “Het is de schuld van je tactiek”, en daar zul je het mee moeten doen… Soms, heel af en toe, komt er een slimmerik voorbij die probeert inhoudelijk op je vraag in te gaan. “Je laat je spelers vast en zeker te veel van afstand schieten, dat geeft hun keeper zelfvertrouwen.” Klinkt op zich logisch en het is dan ook genoeg om de meeste mensen te ontmoedigen. Jammer genoeg ben ik niet als de meeste mensen. Ook over dit punt heb ik nagedacht. Het klinkt natuurlijk leuk, je spelers schieten te vaak van afstand, maar;
A. de meeste managers schakelen de optie om van afstand te schieten vaak direct uit,
B. FM claimt realistisch te zijn, in een echte wedstrijd raakt een keeper juist vermoeid wanneer hij vaak in actie moet komen en glipt er vroeger of later toch wel een balletje langs de doelman.
C. Bovendien verklaar je op deze wijze niet waarom je spitsen in een-tegen-een situaties nog vaak het doel missen.
“Het ligt aan je tactiek.” Onzin…
II. Laten we de volgende verklaring maar eens bekijken. “Het gebeurt in het echt ook vaker!” Klopt. Een waarheid als een koe. Dat valt op zich ook niet te ontkennen. Echter, het gebeurt in het echt niet ieder weekend. In FM gebeurt het zo structureel dat er sprake is van een zekere regelmaat, een regelmaat die “in het echt” ontbreekt. Als het een of hooguit twee keer op een seizoen gebeurt dan is dat vaak. Een superkeeper is in het echt eerder regel dan uitzondering.
III. De volgende verklaring dan maar. “Je training is niet effectief voor je aanvallers.” Klinkt op zich logisch. Het causale verband valt alleen nogal lastig te bewijzen, aangezien de match engine en de game-engine redelijk los van elkaar staan. Bovendien, als het dan niet werkt, hoe verklaar je dan dat die spitsen er in de andere wedstrijden wel altijd een goaltje inprikken? Redelijk dubieus.
IV. Tot slot, de laatste redenering, het categorisch ontkennen van het bestaan van een supergoalie. Er valt weinig tegenin te brengen, je gelooft erin, of je gelooft er niet in, maar ik ben persoonlijk van mening dat er wel zeker een supergoalie bestaat. De meeste managers die ik ken hebben persoonlijke ervaringen met deze knaap. Denk bijvoorbeeld eens aan de momenten waarop je een goedlopende tactiek hebt, waarschijnlijk heeft de doelman van de tegenpartij na een half jaartje spelen met die tactiek vaak de MoM-award.
Enfin, mijn theorie omtrent het geheel dan maar. Volgens mij is de AI nog steeds niet opgewassen tegen de tactische vondsten van de gewone users. Jij kunt als manager op ieder moment van de wedstrijd je tactieken aanpassen, de AI kan dat niet en kan het daardoor niet bijbenen. Theoretisch gezien kun je door slim te roteren een AI tegenstander zo totaal aan flarden spelen. Aangezien het spel dit tekort toch moet opheffen, zullen de keepers van de tegenstander dus altijd beter spelen. Waarschijnlijk is dit niet bewust zo geprogrammeerd (dat hoop ik althans), maar is het dus een reactie van de AI om te zorgen dat je team niet te snel te goed wordt. Dus wanneer een AI team beter zou gaan presteren dan op basis van de reputatie en spelersgroep verwacht kan worden, komen zij ook supergoalies tegen. Het is dus in feite een manier om te zorgen dat er niet teveel gekke dingen gaan gebeuren, tenminste, dat denk ik. Op zich nobel, maar redelijk frustrerend. Hopelijk vindt SI een betere manier om de zaak in evenwicht. Een manier die vooral minder frustrerend is.
Verwachtingen komen namelijk lang niet altijd uit, en al zeker niet in het wonderlijke universum dat Football Manager heet. De thuisploeg werd namelijk gefrustreerd door een immens beruchte “bug”, die intussen welhaast mythische vormen heeft aangenomen in de verbeeldingen van gefrustreerde managers. Bij dezen stel ik u voor aan de zogenaamde Super Goalie Bug of SGB, voor de mensen die het nog niet door hadden.
Voor de mensen die onbekend zijn met het fenomeen SGB een korte uitleg. De SGB houdt in dat een keeper van de tegenpartij die dag een soort superman is en vrijwel alles uit zijn doel ranselt. Op zich al frustrerend. Dit wordt allemaal nog eens exponentieel verergerd door het feit dat de betreffende supergoalie vaak niet eens de eerste doelman van de club is, maar een reserve- of jeugddoelman die bij wijze van uitzondering speelt, en dan prompt de sterren van de hemel speelt. En alsof het allemaal nog niet erg genoeg is, treedt de aloude wet van Murphy ook nog eens in werking in dergelijke wedstrijden. Een aloud sportadagium luidt immers: “Wanneer jij niet scoort, dan scoort de tegenstander wel.” Helaas klopt dit ook nog vaak. Bij een kansenverhouding van 30-0 countert de onderliggende tegenstander vaak via de enige geslaagde aanval van de wedstrijd naar een 0-1 voorsprong, waarna jouw ploeg alle zeilen moet bijzetten en vaak nog van geluk mag spreken wanneer de gelijkmaker wordt geforceerd.
Frustrerend zegt u? Zeker… Deze SGB komt eigenlijk al voor vanaf de CM97/98 serie, en intussen heeft nog steeds niemand kunnen verklaren hoe dit nu eigenlijk mogelijk is. Aangezien ik zelf ook vaker geplaagd wordt door deze superhelden tussen de palen, heb ik eens nagedacht over het onderwerp. Research wees uit dat je op het SI-forum niet bepaald serieus wordt genomen wanneer je klaagt. In het algemeen doen ze je klacht van de hand met een viertal onduidelijke redenen.
I. Een eerste en vaak gehoorde verklaring. “Het is de schuld van je tactiek.” Oh ja? En hoe dat dan? Leg ‘es uit? Gebeurt dus niet… “Het is de schuld van je tactiek”, en daar zul je het mee moeten doen… Soms, heel af en toe, komt er een slimmerik voorbij die probeert inhoudelijk op je vraag in te gaan. “Je laat je spelers vast en zeker te veel van afstand schieten, dat geeft hun keeper zelfvertrouwen.” Klinkt op zich logisch en het is dan ook genoeg om de meeste mensen te ontmoedigen. Jammer genoeg ben ik niet als de meeste mensen. Ook over dit punt heb ik nagedacht. Het klinkt natuurlijk leuk, je spelers schieten te vaak van afstand, maar;
A. de meeste managers schakelen de optie om van afstand te schieten vaak direct uit,
B. FM claimt realistisch te zijn, in een echte wedstrijd raakt een keeper juist vermoeid wanneer hij vaak in actie moet komen en glipt er vroeger of later toch wel een balletje langs de doelman.
C. Bovendien verklaar je op deze wijze niet waarom je spitsen in een-tegen-een situaties nog vaak het doel missen.
“Het ligt aan je tactiek.” Onzin…
II. Laten we de volgende verklaring maar eens bekijken. “Het gebeurt in het echt ook vaker!” Klopt. Een waarheid als een koe. Dat valt op zich ook niet te ontkennen. Echter, het gebeurt in het echt niet ieder weekend. In FM gebeurt het zo structureel dat er sprake is van een zekere regelmaat, een regelmaat die “in het echt” ontbreekt. Als het een of hooguit twee keer op een seizoen gebeurt dan is dat vaak. Een superkeeper is in het echt eerder regel dan uitzondering.
III. De volgende verklaring dan maar. “Je training is niet effectief voor je aanvallers.” Klinkt op zich logisch. Het causale verband valt alleen nogal lastig te bewijzen, aangezien de match engine en de game-engine redelijk los van elkaar staan. Bovendien, als het dan niet werkt, hoe verklaar je dan dat die spitsen er in de andere wedstrijden wel altijd een goaltje inprikken? Redelijk dubieus.
IV. Tot slot, de laatste redenering, het categorisch ontkennen van het bestaan van een supergoalie. Er valt weinig tegenin te brengen, je gelooft erin, of je gelooft er niet in, maar ik ben persoonlijk van mening dat er wel zeker een supergoalie bestaat. De meeste managers die ik ken hebben persoonlijke ervaringen met deze knaap. Denk bijvoorbeeld eens aan de momenten waarop je een goedlopende tactiek hebt, waarschijnlijk heeft de doelman van de tegenpartij na een half jaartje spelen met die tactiek vaak de MoM-award.
Enfin, mijn theorie omtrent het geheel dan maar. Volgens mij is de AI nog steeds niet opgewassen tegen de tactische vondsten van de gewone users. Jij kunt als manager op ieder moment van de wedstrijd je tactieken aanpassen, de AI kan dat niet en kan het daardoor niet bijbenen. Theoretisch gezien kun je door slim te roteren een AI tegenstander zo totaal aan flarden spelen. Aangezien het spel dit tekort toch moet opheffen, zullen de keepers van de tegenstander dus altijd beter spelen. Waarschijnlijk is dit niet bewust zo geprogrammeerd (dat hoop ik althans), maar is het dus een reactie van de AI om te zorgen dat je team niet te snel te goed wordt. Dus wanneer een AI team beter zou gaan presteren dan op basis van de reputatie en spelersgroep verwacht kan worden, komen zij ook supergoalies tegen. Het is dus in feite een manier om te zorgen dat er niet teveel gekke dingen gaan gebeuren, tenminste, dat denk ik. Op zich nobel, maar redelijk frustrerend. Hopelijk vindt SI een betere manier om de zaak in evenwicht. Een manier die vooral minder frustrerend is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten