I did it my way...

Tactieken maken enzo… Het schijnt vreselijk lastig zijn, het schijnt heel erg moeilijk te zijn en tenzij je ‘tig ingewikkelde gidsen hebt gelezen schijnt het bijna onmogelijk te zijn. Rules of One / Two, Frameworks van 2-6-2, theorietjes van een radius en weet-ik-veel wat nog meer. Als je het allemaal hebt doorgelezen, dan is het een grote en verwarrende brij aan data geworden, want driekwart van die theorietjes spreken elkaar tegen en zijn dus niet te combineren, terwijl wel elke schrijver zijn theorie lijkt te verkondigen als de ene ware theorie die succes zal opleveren. Eens soort van tactiekenmullah’s zeg maar.

Wat mij betreft heeft iedereen z’n eigen stijl en z’n eigen meningen, maar zo af en toe heb ik het idee dat sommige mensen een beetje zijn doorgeslagen. We hebben het nog altijd over een spelletje, het is geen exacte wetenschap, dus behandel het ook niet zo. Je kunt je ploeg niet overal op voorbereiden en ook niet alles valt met een theorie of een cijfermodel te verklaren.

Ik zie mezelf als iemand die toch wel een beetje weet waar ‘ie mee bezig is op dat gebied. Ik krijg het dan wel niet zo mooi op papier zodat anderen e rook iets aan hebben, maar voor mij werkt het allemaal best aardig. Gewoon een beetje gezond verstand en een klein beetje verstand van voetbal en je komt een heel eind, al ga je natuurlijk niet zomaar in het wilde weg lopen kutten met instellingen. Een heleboel gidsen leggen wel goed uit wat de gevolgen zijn van bepaalde combinaties van instellingen, dus die basis moet je wel hebben.

Bij het maken van een tactiek laat ik me altijd inspireren door een spreuk van Michelangelo.

I saw the angel in the marble and carved until I set him free.

In m’n hoofd heb ik een idee van hoe ik wil dat mijn ploeg voetbalt. Uiteindelijk ga ik net zo lang klooien met de instellingen totdat ik de ploeg regelmatig zo zie voetballen zoals ik dat wil zien. Net zoals een beeldhouwer die dus net zolang op een blok marmer inhakt totdat hij het beeld dat hij in z’n hoofd heeft, ook in de werkelijkheid vorm heeft weten te geven.

Net als die beeldhouwer moet ook ik geduld hebben. Het vormgeven van een idee kost tijd en moeite, het is een proces van vallen en opstaan, trial and error. Het heeft me in totaal een weekje of drie gekost en bijna zes seizoenen in FM om tot een tactiek te komen waarmee mijn ploegen het soort voetbal spelen dat ik graag wil zien. Dit betekent dus dat je veel geduld moet hebben en dat je niet direct succes kunt verwachten.

Je eigen idee vormgeven kost tijd en moeite, maar uiteindelijk is het wel een uiterst bevredigende bezigheid. Wanneer je eenmaal zelf, zonder hulp van anderen, je eigen tactiek hebt gemaakt aan de hand van je eigen idee… dat is een machtig mooi gevoel. I did it my way…

Was getekend,

Uw “marble carving” columnist