Klote scheids...

Op 30 oktober 2005 hoort het Belgische gerecht voor het eerst over ene Zheyun Ye. De Chinees wordt samen met spelersmakelaar Pietro Allatta en ex-voetballer Olivier Suray opgepakt in een Brussels hotel na een klacht van een jonge vrouw. Ze heeft het tegen het parket ook over vervalste voetbalmatchen. Het vervolg is bekend: zeventien matchen in de competitie bleken getrukeerd, een tiental spelers omgekocht, het Belgische voetbal beleefde een diepe crisis.

In dit schandaal zijn het de spelers die de zaak bedonderen, maar het kan ook anders. In Duitsland laten ze de scheidsrechters de zaak besodemieteren, zoals Robert Hoyzer. Hoyzer gaf begin 2005 toe dat hij zich heeft laten omkopen bij de bekerwedstrijd SC Paderborn-Hamburger SV. Het kleine Paderborn won de wedstrijd verrassend met 4-2, na een aantal opmerkelijke beslissingen van scheidsrechter Hoyzer. Al snel deden geruchten de ronde dat er sprake was van oplichterij.

De Kroatische wedmaffia bleek achter de zaak te zitten en miljoenen te hebben verdiend met het omkopen van scheidsrechters en het gokken op wedstrijden. Behalve Hoyzer bleken nog veel meer scheidsrechters en voetballers bij de zaak betrokken. Ook de Nederlandse aanvoerder van Paderborn, Thijs Waterink, speelde een rol in het schandaal. De destijds 36-jarige Waterink werd begin april 2005 voor vier maanden geschorst wegens onsportief gedrag en het aannemen van 10.000 euro smeergeld.

Helaas heb ik bemerkt dat FM deze bijzonder onsportieve trend ook heeft opgepikt en aan wedstrijdvervalsing doet. We schrijven 27 mei 2010. Plaats van handeling, het Jardines del Hipódromo te Montevideo, het stadion van Danubio uit Uruguay.

We spelen tegen Nacional, de aartsrivaal. In eigen huis spelen we de competitie uit. Er staat niets meer op het spel, behalve de sportieve eer. De competitie hebben we al gewonnen en in deze allerlaatste competitiewedstrijd lijk ik voor het eerst een 100% score in Uruguay neer te gaan zetten.

Via een fraaie directe vrije trap van Enzo Scorza zijn we al vroeg in de wedstrijd op 1-0 gekomen. Nacional is er eigenlijk de gehele wedstrijd lang niet aan te pas gekomen, ondanks de grootspraak van hun coach vooraf dat zijn team een einde zou maken aan onze zegereeks.

Lange tijd is er dan ook helemaal niets aan de hand, we spelen de bal rustig rond en proberen een tweede doelpunt te scoren. Een minuut of vijf voor tijd smoren we een counter van Nacional in de kiem, waarbij mijn rechtsback, de Colombiaan Jairo Palomino, echter geblesseerd blijft liggen in het eigen strafschopgebied. Ik klik direct op de “Tactics”-knop, zodat ik hem kan wisselen. Onze eigen tegenaanval loopt echter gewoon verder.

Nog niks aan de hand, al zie ik de virtuele mini-me al driftig naar de rand van het veld rennen om tegen de eigen spelers te zeggen dat de bal buiten getrapt moet worden, zodat Palomino verzorging kan ontvangen. Rechtervleugelspeler Carlos Elías lijkt mijn smeekbede gehoord te hebben en rost de bal tegen een Nacional verdediger aan. Hoekschop. Ik haal opgelucht adem. De bal is buiten de lijnen gespeeld en Palomino kan verzorging ontvangen of gewisseld worden.

Dacht ik... De scheidsrechter besluit verder te laten spelen. Ik ben woest. Neen, ik ben furieus. Ik zie de virtuele weergave van mezelf als een soort opgevoerde versie van Louis van Gaal al naar de zijlijn sprinten om verhaal te gaan halen bij de scheidsrechter. Waarom kan ik niet wisselen, waarom blijft mijn mannetje liggen?

De corner wordt genomen door Recoba, die de bal richting eerste paal speelt. Daar staat de kopsterke verdediger Joe Bizera, maar die weet niet aan de bal te komen. Een verdediger van Nacional kopt de bal achter. Mag ik nu dan eindelijk mijn speler wisselen of laten verzorgen? Ben je gek... Nee, onze vrind de scheids besluit dat er gewoon verder kan worden gespeeld.

Je voelt de anti-climax naderen en legt je er al bij neer. De volgende corner wordt opnieuw uitverdedigd middels een blinde trap naar voren toe. Ik zie hoe twee aanvallers van Nacional op mijn eenzame verdediger afgaan. Via een slimme steekpass op een speler die ruim tien meter achter mijn laatste fitte verdediger staat, wordt mijn verdediger uitgespeeld, waarna de aanvaller op mijn doelman Fernando Muslera afgaat. Buitenspel werd dus opgeheven door de geblesseerde Palomino, hetgeen verdedigen vrijwel onmogelijk maakte.

Even koester ik nog hoop, maar de wet van Murphy raakt mij in al haar grimmige volledigheid. Muslera wordt uitgespeeld waarna de aanvaller de bal in het lege doel schuift. Nu verschijnt ineens het “Tactics” scherm. Mijn aanvankelijke berusting verdwijnt. Deze sportieve tegenvaller kan ik verkroppen, de wijze waarop echter totaal niet.

Ruim drie minuten liet de scheidsrechter de wedstrijd doorlopen terwijl een van mijn spelers geblesseerd op het veld lag. In die drie minuten kreeg ik ook nog twee corners mee, maar de scheidsrechter vond het niet nodig om af te fluiten tot het moment waarop Nacional scoorde. Nou, en bedankt... Omgekocht om mij te naaien in de slotminuten waarschijnlijk... Fuck the ref!