LLM; the way of the LLaMa. Wanneer je de Britten moet geloven is dit spelprincipe onderworpen aan een aantal rigoureuze en strenge regels. Mensen die zich daar niet aan houden lopen het risico een forumfatwa over zich afgeroepen te krijgen door de forumzeloten. Maar toch… ik zou geen rechtgeaarde Nederlander zijn wanneer ik niet, eigenwijs als ik ben, de regels net even iets anders interpreteer.
De op veel fora heersende hokjesgeest heb ik altijd zo benauwend gevonden, alle fora zijn wat dat betreft kopieën en de originaliteit is vaak ver te zoeken. Daarom probeer ik dus mijn eigen invulling aan het begrip LLM te geven. Natuurlijk probeer ik me wel zoveel mogelijk aan de basisprincipes te houden. Geen tools, geen player find optie, geen tactieken downloaden en spelers uit de regio aantrekken zijn no-brainers.
Lastiger wordt het al wanneer we naar de regel van het “no tipping” gaan kijken. Ik bedoel, ik heb best veel plezier in de games die ik heb, maar het is best wel rottig wanneer je andere mensen daar niet echt over kunt vertellen omdat je geen spelersnamen mag noemen. Ik heb laatst een keer een poging gewaagd om volgens dat “no tipping” principe een verhaal op te zetten, maar vanwege het constante gebruik van hoogst irritante bijnamen is dat verhaal al vroeg gestrand, terwijl ik met de save-game inmiddels in 2020 ben aanbeland.
Daarnaast erger ik me ook aan de heersende hokjesgeest wat betreft clubkeuze. De LLM mullah’s op de fora eisen haast van je dat je en ik citeer: “Dat betekent dat de speler met een team start in de allerlaagste divisie van een land. Landen met maar een divisie kan als een LLM gezien worden, maar als het niveau maar niet al te hoog is (bijvoorbeeld The Welsh premier league).” Fuck off… Er wordt met geen woord gerept over de ondergeschoven kindjes in FM; nationale teams en obscure landen.
Bekijk voor de gein eens de LLM novellen… Hucknall Town, Lewes, Southport FC en Girona, bijvoorbeeld… LLM is op zich erg tof, maar iedereen kiest voor dezelfde afgezaagde zooi. Na een aantal novelles te hebben gelezen over Engeland, Spanje en Italië vind ik het wel mooi geweest. Originaliteit is ver te zoeken in de keuzes, terwijl de mogelijkheden juist zo groot zijn.
FM heeft een gigantische database waarin bijna 30,000 spelers zitten verwerkt. Deze spelers spelen niet allemaal in Engeland, Spanje en Italië, maar ook in landen als Maleisië, Indonesië, Zuid-Afrika, India, Chili, Noorwegen en nog vele andere keuzes. En dan doel ik niet alleen op de clubteams die in deze onbekende competities uitkomen. Daarnaast bestaat er ook nog een heel scala aan nationale teams die onbekend zijn en die weinig tot geen bekende spelers herbergen.
Maar zoals zo vaak in deze wereld, onbekend maakt onbemind en wat de boer niet kent, eet hij niet. Kortom, niemand kent die landen, dus niemand wil er spelen en aangezien de meerderheid van de mensen niet bereid is om “outside the box” te denken, is er dus ook bijna nooit iemand die de minder bekende competities en landen een keer een kans geeft.
Zit er dan nog een moraal aan dit verhaal? Nou, eigenlijk niet echt, ik wilde gewoon even mijn mening kwijt. Therapeutisch schrijven zullen we maar zeggen. Het verklaart ook waarom ik op geen enkel forum langer kan blijven hangen dan een paar dagen, waarna het me allemaal niet meer boeit. Dus, meer variatie zorgt voor meer boeiende teksten om te lezen, dus durf eens “outside the box” te denken.
Was getekend,uw allervriendelijkste columnist
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten