ondergewaardeerde spelers, Daniel Fernández Artola kortweg Dani Fernandez. Als voetbal liefhebber kijken we in Nederland week in week uit naar de Eredivisie. Sommige 92 minuten via Eredivisie live, sommige 10 min op zondag bij Studio Sport. Ikzelf ben er 1 die toch vaak 90 a 92 minuten live via Eredivisie live naar de wedstrijden kijk al dan niet met tegenzin. Omdat we allemaal weten dat het niveau van onze wedstrijden niet bijster hoog is, ben ik meestal op zoek naar de beste man op het veld.
Man of the Match, iets wat is voorgekomen uit een commercieel oogpunt, komt bijna nooit over met mijn mening. Afgelopen Zondag, NEC - Volendam, Man of the Match, Johnny van Beukering, mooi doelpunt, goeie wedstrijd, maar Man of the Match nee.
Welke speler dan wel? Daniel Fernandez! Deze jongen valt me vaker en vaker op als ik een wedstrijd van NEC bekijk, wat toevallig de laatste weken vaker gebeurd dan normaal.
Sublieme tactiek, inzicht, loopvermogen, sterk verdedigend en aanvallend.
Dan ga je je afvragen waar komt deze jongen vandaan. Het wereld wijde web afgestruind maar weinig boeiends kunnen vinden. Enkel dat Frank Rijkaard het wel in deze jongen zag zitten.
Ja Frank Rijkaard, want Dani Fernandez is een ex speler van Barcelona en tevens een echte Catalaan. In het seizoen 2004/2005 haalde Rijkaard hem bij de selectie. Meerdere oefenwedstrijden speelde hij. Ook debuteerde hij in de Primera Division. Het zag er allemaal rooskleurig uit voor Dani, maar iedereen weet met wat voor namen je te maken heb als concurenten bij Barcelona.
De volgende stap vond ik raar in Dani´s carriere, Metallurg Donetsk. Geldwolf, of niet?
Op dat moment speelde Jordi Cruyff en Angel Alonso daar, beide ex Barcelona.
Eerste seizoen van Dani speelt hij vaak, maar je zit toch bij een kleine club in de Oekraine.
Als je dan daar op de bank komt ga je snel verder kijken. Dan opzich weer een rare stap, uitgeleend worden aan NEC Nijmegen. Dani had wat tijd nodig om zich weer aan te passen aan een andere stijl, maar ook via trainer Mario Been werd in de media duidelijk dat NEC een bijzonder talent binnen had gehaald. Zijn eerste halve seizoen in Nijmegen mochten we Dani 4 keer in actie zien, maar het jaar daarop zou zijn echt doorbraak zijn.
Dani speelde tot noch toe bijna alle wedstrijden en ik vind hem de beste speler van dit NEC.
Ik denk dat na NEC, Dani nog een mooie carriere tegemoed gaat in de subtop of top van Europa.
Mvg, Yordi
dinsdag 2 december 2008
maandag 24 november 2008
1976, Vergeten?
Beste lezer ( of zijn het inmiddels al lezers?) ben al 2/3 dagen een boek over Cruyff aan het lezen. Vanochtend dacht ik uit het niets, EK 1976 waarom zegt dat me niks. Het was de glorie tijd van het Nederlandse voetbal.
Tussen 2 WK finales waar voetbalminnend Nederland het nog wekelijks over heeft. Zegt het tussen liggende toernooi mij helemaal niks. Even opgezocht dus.
Het was in Joegoslavië, deden 4 landen aan mee. West-Duitsland, Tsjecho-Slowakije, Joegoslavië en Nederland. Hieraan voorafgaand was een `kwartfinale` gespeeld in de vorm van heen en terug wedstrijden tussen de groepswinnaars van de kwalificatie groepen. Nederland moest het opnemen tegen de Belgen maar na de eerste wedstrijd was het al duidelijk dat Nederland naar het EK ging. 5-0 3x Rensebrink.
Ziet er dus allemaal veel belovend uit. Maar het loopt uit op een deceptie. Maar toch vind ik het raar dat er in de volksmond niet vaak naar gerefereerd word en dat niet veel mensen meer weten hoe het er aan toe ging daar. Want als je het terug ziet / leest, voor een verhaal is het een prachtige wedstrijd. Hier een stuk uit een collumn van Tom Egbers over deze wedstrijd:
Thomas en Oranje verdragen elkaar niet. De wedstrijd ontspoort. Spijkerharde tackles verworden tot regelrechte aanslagen, het gezag van Thomas wordt voortdurend ondermijnd. Ook de Tsjechoslowaken kunnen er wat van. Oranje slaagt er niet in op voorsprong te komen. Zelfs niet als de Tsjechoslowaken met 10 man verder moeten, na een rode kaart voor Pollack. Er komt een overtreding op Cruijff, die door Thomas niet wordt bestraft. Neeskens neemt wraak, haalt twee keer gruwelijk hard uit, en krijgt ook rood.
Bij de stand van 1-1, vlak voor het eindsignaal, krijgt Johan Cruijff een gele kaart waardoor hij voor de finale uitgesloten zal zijn. Cruijff wordt door Thomas vernederd door hem als een hond bij zich te roepen. Er komt een verlenging. En dan, als Oranje op weg is naar de winnende goal, wordt Cruijff ter hoogte van zijn kniëen afgezaagd door Panenka. Thomas staat er een paar meter vandaan. “Doorspelen”. Uit de counter scoren de Tsjechoslowaken. 2-1. Van Hanegem weigert uit protest af te trappen. Ook hij krijgt rood.Van Hanegem, die dan weet dat dit de allerlaatste seconden uit zijn interlandcarrière zijn, speelt even met de gedachte om -voor het oog van de hele wereld- scheidsrechter Thomas te vellen met een dreun. Die Zidane-kortsluiting weet hij bij zichzelf te beteugelen.Maar Oranje is exit.
Het wordt nog 3-1, maar dat doet er verder niet toe.
Er zat dus alles in om een wedstrijd te worden die we nooit meer zouden vergeten. En als we het weer over dat balletje op de paal hebben, je gelijk op het EK 76 komt om het ook nog even daar over te hebben. Maar vreemd genoeg is dat niet. Het heeft 30 jaar moeten duren voor dat het evenement weer in de media aandacht kreeg. Want na het duel met Portugal gingen de gedachte van de oudere voetbalkenners ineens malen, hebben wij dit niet eerder meegemaakt?!
Geluk, Impy
Tussen 2 WK finales waar voetbalminnend Nederland het nog wekelijks over heeft. Zegt het tussen liggende toernooi mij helemaal niks. Even opgezocht dus.
Het was in Joegoslavië, deden 4 landen aan mee. West-Duitsland, Tsjecho-Slowakije, Joegoslavië en Nederland. Hieraan voorafgaand was een `kwartfinale` gespeeld in de vorm van heen en terug wedstrijden tussen de groepswinnaars van de kwalificatie groepen. Nederland moest het opnemen tegen de Belgen maar na de eerste wedstrijd was het al duidelijk dat Nederland naar het EK ging. 5-0 3x Rensebrink.
Ziet er dus allemaal veel belovend uit. Maar het loopt uit op een deceptie. Maar toch vind ik het raar dat er in de volksmond niet vaak naar gerefereerd word en dat niet veel mensen meer weten hoe het er aan toe ging daar. Want als je het terug ziet / leest, voor een verhaal is het een prachtige wedstrijd. Hier een stuk uit een collumn van Tom Egbers over deze wedstrijd:
Thomas en Oranje verdragen elkaar niet. De wedstrijd ontspoort. Spijkerharde tackles verworden tot regelrechte aanslagen, het gezag van Thomas wordt voortdurend ondermijnd. Ook de Tsjechoslowaken kunnen er wat van. Oranje slaagt er niet in op voorsprong te komen. Zelfs niet als de Tsjechoslowaken met 10 man verder moeten, na een rode kaart voor Pollack. Er komt een overtreding op Cruijff, die door Thomas niet wordt bestraft. Neeskens neemt wraak, haalt twee keer gruwelijk hard uit, en krijgt ook rood.
Bij de stand van 1-1, vlak voor het eindsignaal, krijgt Johan Cruijff een gele kaart waardoor hij voor de finale uitgesloten zal zijn. Cruijff wordt door Thomas vernederd door hem als een hond bij zich te roepen. Er komt een verlenging. En dan, als Oranje op weg is naar de winnende goal, wordt Cruijff ter hoogte van zijn kniëen afgezaagd door Panenka. Thomas staat er een paar meter vandaan. “Doorspelen”. Uit de counter scoren de Tsjechoslowaken. 2-1. Van Hanegem weigert uit protest af te trappen. Ook hij krijgt rood.Van Hanegem, die dan weet dat dit de allerlaatste seconden uit zijn interlandcarrière zijn, speelt even met de gedachte om -voor het oog van de hele wereld- scheidsrechter Thomas te vellen met een dreun. Die Zidane-kortsluiting weet hij bij zichzelf te beteugelen.Maar Oranje is exit.
Het wordt nog 3-1, maar dat doet er verder niet toe.
Er zat dus alles in om een wedstrijd te worden die we nooit meer zouden vergeten. En als we het weer over dat balletje op de paal hebben, je gelijk op het EK 76 komt om het ook nog even daar over te hebben. Maar vreemd genoeg is dat niet. Het heeft 30 jaar moeten duren voor dat het evenement weer in de media aandacht kreeg. Want na het duel met Portugal gingen de gedachte van de oudere voetbalkenners ineens malen, hebben wij dit niet eerder meegemaakt?!
Geluk, Impy
woensdag 19 november 2008
Langzaam afbouwen
Het blijft een leuke hobby om spelers te volgen die langzaam van de top naar de onderlaag van het voetbal afglijden, dat je een oude "topper' tegenkomt op wikipedia, of dat je naar de samenvattingen van de Champions League zit te kijken naar Anorthosis Famagusta en een voormalige "topper" in Cyprus ziet rondhuppelen samen in een team met een jongen als Jeffrey Leiwakkabessy.
Ik heb het over Sávio Bortolini Pimentel, beter bekend als Savio, geboren op 9 januari 1974 in het land met een overvloed aan talent, Brazilië.
Mede door deze overvloed aan talent is het knap van deze ene jongen om op te vallen en op zijn achtiende te debuteren voor het grote Flamengo. 75 wedstrijden en 20 goals verder, mag je naar Madrid vliegen voor de medische keuring. Binnengehaald als talent, speelt in het begin nog niet veel maar groeit uit tot vaste waarde en wint o.a. de Champions League, met spelers als Raul, R. Carlos en Hierro naast je in het veld.
En dan gebeurd het, ligt het aan hem zelf? Lijkt me niet voor de hand liggen... De nieuwe trainer heeft meer invloed en laten we de koopkracht van de voorzitter natuurlijk niet vergeten. Savio valt buiten de boot, enkel trainen is ook niks, dus je probeert je toch te bewijzen via een omweg.
Na 4 seizoenen Madrid vraag je om een uitleenbeurt naar Bordeaux, je bent meteen de grote jongen. Speelt altijd, niks aan de hand. Toch hoeft Madrid je niet terug.
Natuurlijk je word er niet jonger op, stapje terug doen? Doen we. Interesse genoeg, maar Savio houd van Spanje en Spanje van hem. Dus Real Zaragoza word de nieuwe club. Ook hier speel je altijd, 3 seizoen 95 wedstrijden respectievelijk 16 goals.
Je bent nu 32 toch een mooie carrière gehad, maar bij veel spelers is er toch de drang om je loopbaan bij de club af te sluiten waar het ooit allemaal begon. Terug naar Flamengo.
Wat de reden is weet ik niet, de mensen zijn je een beetje vergeten, de materiaalman is er niet meer, er zijn geen spelers meer waar je ooit mee speelde. Dus na 10 wedstrijden vind je het wel weer mooi geweest. Maar ach, 32 is wel jong om te stoppen. Misschien zijn ze me in Spanje niet vergeten.
Dat klopt, Real Sociedad was wel geïnteresseerd, wel 2e divisie, ook een vorm van uitdaging, om ze weer aan de top te brengen. Maar het kan dus gebeuren dat je word gehaald onder valse voorwendels, ze hebben geen geld en voor niks gaat de zon op.
Inmiddels denk ik, dat je nu wel moet gaan denken of je hier wel mee door wil gaan, de clubs worden steeds kleiner, de problemen groter. Maar Savio ging door, Levante volgende halte in de winterstop. 12 wedstrijden was Savio een Levantees. Half jaar contract, niet helemaal naar je zin.
Wat nu? Desportiva Capixaba! Natuurlijk we gaan naar de ondergrond van het Braziliaanse voetbal. Je bent Savio kan aardig voetballen, na 9 wedstrijden heb je er 6 in liggen, oke je mag dan wel al 34 jaar zijn, maar je kan het nog makelijk aan. Even die zakenwaarnemer bellen, dat hij toch weer eens moet gaan rondkijken in Europa.
Iedereen denkt vergane glorie, maar dan komen de Cyprioten met een leuke aanbieding en de grootspraak dat ze dit jaar zeker in de Champions League gaan acteren, de voorronde, pff pure formaliteit. Dus je gaat het avontuur nog 1 keer aan.
En zo is Famagusta de verrassing van dit jaar in de grootste competitie van Europa. Toch goed gezien, Savio?!
MvG,Impy
Ik heb het over Sávio Bortolini Pimentel, beter bekend als Savio, geboren op 9 januari 1974 in het land met een overvloed aan talent, Brazilië.
Mede door deze overvloed aan talent is het knap van deze ene jongen om op te vallen en op zijn achtiende te debuteren voor het grote Flamengo. 75 wedstrijden en 20 goals verder, mag je naar Madrid vliegen voor de medische keuring. Binnengehaald als talent, speelt in het begin nog niet veel maar groeit uit tot vaste waarde en wint o.a. de Champions League, met spelers als Raul, R. Carlos en Hierro naast je in het veld.
En dan gebeurd het, ligt het aan hem zelf? Lijkt me niet voor de hand liggen... De nieuwe trainer heeft meer invloed en laten we de koopkracht van de voorzitter natuurlijk niet vergeten. Savio valt buiten de boot, enkel trainen is ook niks, dus je probeert je toch te bewijzen via een omweg.
Na 4 seizoenen Madrid vraag je om een uitleenbeurt naar Bordeaux, je bent meteen de grote jongen. Speelt altijd, niks aan de hand. Toch hoeft Madrid je niet terug.
Natuurlijk je word er niet jonger op, stapje terug doen? Doen we. Interesse genoeg, maar Savio houd van Spanje en Spanje van hem. Dus Real Zaragoza word de nieuwe club. Ook hier speel je altijd, 3 seizoen 95 wedstrijden respectievelijk 16 goals.
Je bent nu 32 toch een mooie carrière gehad, maar bij veel spelers is er toch de drang om je loopbaan bij de club af te sluiten waar het ooit allemaal begon. Terug naar Flamengo.
Wat de reden is weet ik niet, de mensen zijn je een beetje vergeten, de materiaalman is er niet meer, er zijn geen spelers meer waar je ooit mee speelde. Dus na 10 wedstrijden vind je het wel weer mooi geweest. Maar ach, 32 is wel jong om te stoppen. Misschien zijn ze me in Spanje niet vergeten.
Dat klopt, Real Sociedad was wel geïnteresseerd, wel 2e divisie, ook een vorm van uitdaging, om ze weer aan de top te brengen. Maar het kan dus gebeuren dat je word gehaald onder valse voorwendels, ze hebben geen geld en voor niks gaat de zon op.
Inmiddels denk ik, dat je nu wel moet gaan denken of je hier wel mee door wil gaan, de clubs worden steeds kleiner, de problemen groter. Maar Savio ging door, Levante volgende halte in de winterstop. 12 wedstrijden was Savio een Levantees. Half jaar contract, niet helemaal naar je zin.
Wat nu? Desportiva Capixaba! Natuurlijk we gaan naar de ondergrond van het Braziliaanse voetbal. Je bent Savio kan aardig voetballen, na 9 wedstrijden heb je er 6 in liggen, oke je mag dan wel al 34 jaar zijn, maar je kan het nog makelijk aan. Even die zakenwaarnemer bellen, dat hij toch weer eens moet gaan rondkijken in Europa.
Iedereen denkt vergane glorie, maar dan komen de Cyprioten met een leuke aanbieding en de grootspraak dat ze dit jaar zeker in de Champions League gaan acteren, de voorronde, pff pure formaliteit. Dus je gaat het avontuur nog 1 keer aan.
En zo is Famagusta de verrassing van dit jaar in de grootste competitie van Europa. Toch goed gezien, Savio?!
MvG,Impy
dinsdag 18 november 2008
Media training
Door wie en een vooral waarom is mediatraining toch uitgevonden? Als je naar een interview met een jonge speler kijkt, waarom kunnen er dan alleen maar open deuren worden ingetrapt?
Wie is de laatste jonge voetballer geweest die zijn mening echt heeft verkondigd in de media? De eerste naam die mij te binnen schiet is die van Royston Drenthe. Dat was mijns inziens toch echt een verademing. Je mag een voor- of tegenstander van Royston zijn, maar er is niemand die kan beweren dat Royston niet zichzelf was. Een heerlijk Rotterdams straatschoffie, iemand die zei wat hij dacht.
Helaas kort daarna, toen de transfer ter sprake kwam, was dat spontane gelijk weer weg en had de leuke Rotterdammer niets meer te melden. Royston was een geval apart, want daarvoor was er ook al heel lang geen jeugdspeler geweest die gewoon zichzelf was in de media.
Als je gisteravond naar Voetbal International hebt gekeken dan ben je het vast met me eens. In de plaats van meneer Van der Wiel had er ook een pop neergezet kunnen worden. "We hebben een hele goeie ploeg." "Leonardo is een fantastische vent op de training.""Iedereen weet van zichzelf wat er fout is gegaan in Volendam." Hier kun je allemaal niks mee.
Voor het voetbal zou het erg leuk zijn als deze vorm van onderdrukking niet meer zou worden gehandhaafd.
Mvg, Impy
Wie is de laatste jonge voetballer geweest die zijn mening echt heeft verkondigd in de media? De eerste naam die mij te binnen schiet is die van Royston Drenthe. Dat was mijns inziens toch echt een verademing. Je mag een voor- of tegenstander van Royston zijn, maar er is niemand die kan beweren dat Royston niet zichzelf was. Een heerlijk Rotterdams straatschoffie, iemand die zei wat hij dacht.
Helaas kort daarna, toen de transfer ter sprake kwam, was dat spontane gelijk weer weg en had de leuke Rotterdammer niets meer te melden. Royston was een geval apart, want daarvoor was er ook al heel lang geen jeugdspeler geweest die gewoon zichzelf was in de media.
Als je gisteravond naar Voetbal International hebt gekeken dan ben je het vast met me eens. In de plaats van meneer Van der Wiel had er ook een pop neergezet kunnen worden. "We hebben een hele goeie ploeg." "Leonardo is een fantastische vent op de training.""Iedereen weet van zichzelf wat er fout is gegaan in Volendam." Hier kun je allemaal niks mee.
Voor het voetbal zou het erg leuk zijn als deze vorm van onderdrukking niet meer zou worden gehandhaafd.
Mvg, Impy
maandag 19 mei 2008
Transferbeleid?!?
Allereerst zal ik mezelf eens voorstellen als nieuwe columnist van deze leuke site. Ben Yordi en kom niet uit het zuiden maar uit de hoofdstad, het niettige Amsterdam.
Feyenoord haalde in tien jaar tijd 88 aankopen in huis, waarvan er elf het predicaat goed verdienden.Bij Ajax waren er dertien goed van de 71 en bij PSV waren dat er achttien van de 75.Ter verduidelijking, onder 'goed' wordt verstaan: een duidelijke versterking voor de selectie en/of met winst verkocht, of verkoop met winst is meer dan waarschijnlijk.
Dit was de conclusie van de VI na het aankopen onderzoek van de afgelopen weken in het blad.Natuurlijk was het te verwachten dat er een boel miskopen tussen zaten de afgelopen jaren, Maar dit resultaat vind ik echt schokkend. Hoe is het mogelijk dat het zo een groot risico voor deze clubs is om een speler te kopen.Het kan toch bijna niet anders dan dat de scouting echt dramatisch is?
Er zijn spelers met aanpassingsproblemen, spelers die moeite hebben met de druk van het grote stadion, maar dat percentage is toch niet zo hoog?Ik vraag me openlijk af, waarnaar gekeken word voor dat een speler een contract krijgt voorgeschoteld.
Het lijkt me dan ook zeer aantrekkelijk als ze dit onderzoek door trekken naar de subtop en dan helemaal naar de laatste jaren.Hoe is het toch mogelijk dat Groningen en Heerenveen gewoon door gaan met toppers in potentie aantrekken?Ik geloof best dat Riemer van de Velde goeie connecties heeft en dat een boel heeft geholpen bij Heerenveen in zijn jaren.Maar iedereen weet nu toch van welke clubs en uit welke competities deze jongens zijn gehaald?
Als je dit voorlegt zullen ze ongetwijfeld met het argument komen dat de jongens zich daar rustig mogen ontwikkelen en op het momentDat ze gekocht worden nog niet rijp zijn voor de basis. Onzin.Daarvoor heb je als club samenwerkingsverbanden, het 2e elftal. Leen ze een jaar uit, laat ze een half jaar in het 2e spelen.En in sommige gevallen lijkt me dit niet eens nodig. Had Suarez toen ie arriveerde niet al gelijk in Ajax 1 kunnen spelen?
Laten we hopen dat dit onderzoek van de VI, de clubs heeft doen schrikken en ze het snel anders gaan aanpakken.
Kind Regards,Impy
Feyenoord haalde in tien jaar tijd 88 aankopen in huis, waarvan er elf het predicaat goed verdienden.Bij Ajax waren er dertien goed van de 71 en bij PSV waren dat er achttien van de 75.Ter verduidelijking, onder 'goed' wordt verstaan: een duidelijke versterking voor de selectie en/of met winst verkocht, of verkoop met winst is meer dan waarschijnlijk.
Dit was de conclusie van de VI na het aankopen onderzoek van de afgelopen weken in het blad.Natuurlijk was het te verwachten dat er een boel miskopen tussen zaten de afgelopen jaren, Maar dit resultaat vind ik echt schokkend. Hoe is het mogelijk dat het zo een groot risico voor deze clubs is om een speler te kopen.Het kan toch bijna niet anders dan dat de scouting echt dramatisch is?
Er zijn spelers met aanpassingsproblemen, spelers die moeite hebben met de druk van het grote stadion, maar dat percentage is toch niet zo hoog?Ik vraag me openlijk af, waarnaar gekeken word voor dat een speler een contract krijgt voorgeschoteld.
Het lijkt me dan ook zeer aantrekkelijk als ze dit onderzoek door trekken naar de subtop en dan helemaal naar de laatste jaren.Hoe is het toch mogelijk dat Groningen en Heerenveen gewoon door gaan met toppers in potentie aantrekken?Ik geloof best dat Riemer van de Velde goeie connecties heeft en dat een boel heeft geholpen bij Heerenveen in zijn jaren.Maar iedereen weet nu toch van welke clubs en uit welke competities deze jongens zijn gehaald?
Als je dit voorlegt zullen ze ongetwijfeld met het argument komen dat de jongens zich daar rustig mogen ontwikkelen en op het momentDat ze gekocht worden nog niet rijp zijn voor de basis. Onzin.Daarvoor heb je als club samenwerkingsverbanden, het 2e elftal. Leen ze een jaar uit, laat ze een half jaar in het 2e spelen.En in sommige gevallen lijkt me dit niet eens nodig. Had Suarez toen ie arriveerde niet al gelijk in Ajax 1 kunnen spelen?
Laten we hopen dat dit onderzoek van de VI, de clubs heeft doen schrikken en ze het snel anders gaan aanpakken.
Kind Regards,Impy
maandag 17 maart 2008
I did it my way...
Tactieken maken enzo… Het schijnt vreselijk lastig zijn, het schijnt heel erg moeilijk te zijn en tenzij je ‘tig ingewikkelde gidsen hebt gelezen schijnt het bijna onmogelijk te zijn. Rules of One / Two, Frameworks van 2-6-2, theorietjes van een radius en weet-ik-veel wat nog meer. Als je het allemaal hebt doorgelezen, dan is het een grote en verwarrende brij aan data geworden, want driekwart van die theorietjes spreken elkaar tegen en zijn dus niet te combineren, terwijl wel elke schrijver zijn theorie lijkt te verkondigen als de ene ware theorie die succes zal opleveren. Eens soort van tactiekenmullah’s zeg maar.
Wat mij betreft heeft iedereen z’n eigen stijl en z’n eigen meningen, maar zo af en toe heb ik het idee dat sommige mensen een beetje zijn doorgeslagen. We hebben het nog altijd over een spelletje, het is geen exacte wetenschap, dus behandel het ook niet zo. Je kunt je ploeg niet overal op voorbereiden en ook niet alles valt met een theorie of een cijfermodel te verklaren.
Ik zie mezelf als iemand die toch wel een beetje weet waar ‘ie mee bezig is op dat gebied. Ik krijg het dan wel niet zo mooi op papier zodat anderen e rook iets aan hebben, maar voor mij werkt het allemaal best aardig. Gewoon een beetje gezond verstand en een klein beetje verstand van voetbal en je komt een heel eind, al ga je natuurlijk niet zomaar in het wilde weg lopen kutten met instellingen. Een heleboel gidsen leggen wel goed uit wat de gevolgen zijn van bepaalde combinaties van instellingen, dus die basis moet je wel hebben.
Bij het maken van een tactiek laat ik me altijd inspireren door een spreuk van Michelangelo.
I saw the angel in the marble and carved until I set him free.
In m’n hoofd heb ik een idee van hoe ik wil dat mijn ploeg voetbalt. Uiteindelijk ga ik net zo lang klooien met de instellingen totdat ik de ploeg regelmatig zo zie voetballen zoals ik dat wil zien. Net zoals een beeldhouwer die dus net zolang op een blok marmer inhakt totdat hij het beeld dat hij in z’n hoofd heeft, ook in de werkelijkheid vorm heeft weten te geven.
Net als die beeldhouwer moet ook ik geduld hebben. Het vormgeven van een idee kost tijd en moeite, het is een proces van vallen en opstaan, trial and error. Het heeft me in totaal een weekje of drie gekost en bijna zes seizoenen in FM om tot een tactiek te komen waarmee mijn ploegen het soort voetbal spelen dat ik graag wil zien. Dit betekent dus dat je veel geduld moet hebben en dat je niet direct succes kunt verwachten.
Je eigen idee vormgeven kost tijd en moeite, maar uiteindelijk is het wel een uiterst bevredigende bezigheid. Wanneer je eenmaal zelf, zonder hulp van anderen, je eigen tactiek hebt gemaakt aan de hand van je eigen idee… dat is een machtig mooi gevoel. I did it my way…
Was getekend,
Uw “marble carving” columnist
Wat mij betreft heeft iedereen z’n eigen stijl en z’n eigen meningen, maar zo af en toe heb ik het idee dat sommige mensen een beetje zijn doorgeslagen. We hebben het nog altijd over een spelletje, het is geen exacte wetenschap, dus behandel het ook niet zo. Je kunt je ploeg niet overal op voorbereiden en ook niet alles valt met een theorie of een cijfermodel te verklaren.
Ik zie mezelf als iemand die toch wel een beetje weet waar ‘ie mee bezig is op dat gebied. Ik krijg het dan wel niet zo mooi op papier zodat anderen e rook iets aan hebben, maar voor mij werkt het allemaal best aardig. Gewoon een beetje gezond verstand en een klein beetje verstand van voetbal en je komt een heel eind, al ga je natuurlijk niet zomaar in het wilde weg lopen kutten met instellingen. Een heleboel gidsen leggen wel goed uit wat de gevolgen zijn van bepaalde combinaties van instellingen, dus die basis moet je wel hebben.
Bij het maken van een tactiek laat ik me altijd inspireren door een spreuk van Michelangelo.
I saw the angel in the marble and carved until I set him free.
In m’n hoofd heb ik een idee van hoe ik wil dat mijn ploeg voetbalt. Uiteindelijk ga ik net zo lang klooien met de instellingen totdat ik de ploeg regelmatig zo zie voetballen zoals ik dat wil zien. Net zoals een beeldhouwer die dus net zolang op een blok marmer inhakt totdat hij het beeld dat hij in z’n hoofd heeft, ook in de werkelijkheid vorm heeft weten te geven.
Net als die beeldhouwer moet ook ik geduld hebben. Het vormgeven van een idee kost tijd en moeite, het is een proces van vallen en opstaan, trial and error. Het heeft me in totaal een weekje of drie gekost en bijna zes seizoenen in FM om tot een tactiek te komen waarmee mijn ploegen het soort voetbal spelen dat ik graag wil zien. Dit betekent dus dat je veel geduld moet hebben en dat je niet direct succes kunt verwachten.
Je eigen idee vormgeven kost tijd en moeite, maar uiteindelijk is het wel een uiterst bevredigende bezigheid. Wanneer je eenmaal zelf, zonder hulp van anderen, je eigen tactiek hebt gemaakt aan de hand van je eigen idee… dat is een machtig mooi gevoel. I did it my way…
Was getekend,
Uw “marble carving” columnist
dinsdag 11 maart 2008
Superkeeper!
Een beschrijving van een willekeurig gekozen wedstrijd uit de Serie B, ter illustratie van mijn onderwerp van vandaag. Viterbese, de club in opmars, speelt tegen Hellas Verona, een traditionele topclub in verval. De thuisploeg, Viterbese, bestuurd door een menselijke manager, beschikt over een getalenteerd elftal met een negental U21 internationals en werd op voorhand geacht deze wedstrijd dik te winnen. Verona miste immers maar liefst zeven basisspelers, waaronder haar eerste en tweede doelman. De nieuwe doelman was de Australiër Jess van Strattan, die in de voorgaande drie seizoenen geen enkele keer in de basis speelde en tweemaal als invaller mocht opdraven. Logischerwijze was Van Strattan dus geen geweldig talent en de thuisploeg verwachtte dan ook een makkelijk middag. Verwachtte… Aan het einde van 90 minuten voetbal is de thuisploeg ondanks een kansenverhouding van 37-1 blij met een 1-1 gelijkspel.
Verwachtingen komen namelijk lang niet altijd uit, en al zeker niet in het wonderlijke universum dat Football Manager heet. De thuisploeg werd namelijk gefrustreerd door een immens beruchte “bug”, die intussen welhaast mythische vormen heeft aangenomen in de verbeeldingen van gefrustreerde managers. Bij dezen stel ik u voor aan de zogenaamde Super Goalie Bug of SGB, voor de mensen die het nog niet door hadden.
Voor de mensen die onbekend zijn met het fenomeen SGB een korte uitleg. De SGB houdt in dat een keeper van de tegenpartij die dag een soort superman is en vrijwel alles uit zijn doel ranselt. Op zich al frustrerend. Dit wordt allemaal nog eens exponentieel verergerd door het feit dat de betreffende supergoalie vaak niet eens de eerste doelman van de club is, maar een reserve- of jeugddoelman die bij wijze van uitzondering speelt, en dan prompt de sterren van de hemel speelt. En alsof het allemaal nog niet erg genoeg is, treedt de aloude wet van Murphy ook nog eens in werking in dergelijke wedstrijden. Een aloud sportadagium luidt immers: “Wanneer jij niet scoort, dan scoort de tegenstander wel.” Helaas klopt dit ook nog vaak. Bij een kansenverhouding van 30-0 countert de onderliggende tegenstander vaak via de enige geslaagde aanval van de wedstrijd naar een 0-1 voorsprong, waarna jouw ploeg alle zeilen moet bijzetten en vaak nog van geluk mag spreken wanneer de gelijkmaker wordt geforceerd.
Frustrerend zegt u? Zeker… Deze SGB komt eigenlijk al voor vanaf de CM97/98 serie, en intussen heeft nog steeds niemand kunnen verklaren hoe dit nu eigenlijk mogelijk is. Aangezien ik zelf ook vaker geplaagd wordt door deze superhelden tussen de palen, heb ik eens nagedacht over het onderwerp. Research wees uit dat je op het SI-forum niet bepaald serieus wordt genomen wanneer je klaagt. In het algemeen doen ze je klacht van de hand met een viertal onduidelijke redenen.
I. Een eerste en vaak gehoorde verklaring. “Het is de schuld van je tactiek.” Oh ja? En hoe dat dan? Leg ‘es uit? Gebeurt dus niet… “Het is de schuld van je tactiek”, en daar zul je het mee moeten doen… Soms, heel af en toe, komt er een slimmerik voorbij die probeert inhoudelijk op je vraag in te gaan. “Je laat je spelers vast en zeker te veel van afstand schieten, dat geeft hun keeper zelfvertrouwen.” Klinkt op zich logisch en het is dan ook genoeg om de meeste mensen te ontmoedigen. Jammer genoeg ben ik niet als de meeste mensen. Ook over dit punt heb ik nagedacht. Het klinkt natuurlijk leuk, je spelers schieten te vaak van afstand, maar;
A. de meeste managers schakelen de optie om van afstand te schieten vaak direct uit,
B. FM claimt realistisch te zijn, in een echte wedstrijd raakt een keeper juist vermoeid wanneer hij vaak in actie moet komen en glipt er vroeger of later toch wel een balletje langs de doelman.
C. Bovendien verklaar je op deze wijze niet waarom je spitsen in een-tegen-een situaties nog vaak het doel missen.
“Het ligt aan je tactiek.” Onzin…
II. Laten we de volgende verklaring maar eens bekijken. “Het gebeurt in het echt ook vaker!” Klopt. Een waarheid als een koe. Dat valt op zich ook niet te ontkennen. Echter, het gebeurt in het echt niet ieder weekend. In FM gebeurt het zo structureel dat er sprake is van een zekere regelmaat, een regelmaat die “in het echt” ontbreekt. Als het een of hooguit twee keer op een seizoen gebeurt dan is dat vaak. Een superkeeper is in het echt eerder regel dan uitzondering.
III. De volgende verklaring dan maar. “Je training is niet effectief voor je aanvallers.” Klinkt op zich logisch. Het causale verband valt alleen nogal lastig te bewijzen, aangezien de match engine en de game-engine redelijk los van elkaar staan. Bovendien, als het dan niet werkt, hoe verklaar je dan dat die spitsen er in de andere wedstrijden wel altijd een goaltje inprikken? Redelijk dubieus.
IV. Tot slot, de laatste redenering, het categorisch ontkennen van het bestaan van een supergoalie. Er valt weinig tegenin te brengen, je gelooft erin, of je gelooft er niet in, maar ik ben persoonlijk van mening dat er wel zeker een supergoalie bestaat. De meeste managers die ik ken hebben persoonlijke ervaringen met deze knaap. Denk bijvoorbeeld eens aan de momenten waarop je een goedlopende tactiek hebt, waarschijnlijk heeft de doelman van de tegenpartij na een half jaartje spelen met die tactiek vaak de MoM-award.
Enfin, mijn theorie omtrent het geheel dan maar. Volgens mij is de AI nog steeds niet opgewassen tegen de tactische vondsten van de gewone users. Jij kunt als manager op ieder moment van de wedstrijd je tactieken aanpassen, de AI kan dat niet en kan het daardoor niet bijbenen. Theoretisch gezien kun je door slim te roteren een AI tegenstander zo totaal aan flarden spelen. Aangezien het spel dit tekort toch moet opheffen, zullen de keepers van de tegenstander dus altijd beter spelen. Waarschijnlijk is dit niet bewust zo geprogrammeerd (dat hoop ik althans), maar is het dus een reactie van de AI om te zorgen dat je team niet te snel te goed wordt. Dus wanneer een AI team beter zou gaan presteren dan op basis van de reputatie en spelersgroep verwacht kan worden, komen zij ook supergoalies tegen. Het is dus in feite een manier om te zorgen dat er niet teveel gekke dingen gaan gebeuren, tenminste, dat denk ik. Op zich nobel, maar redelijk frustrerend. Hopelijk vindt SI een betere manier om de zaak in evenwicht. Een manier die vooral minder frustrerend is.
Verwachtingen komen namelijk lang niet altijd uit, en al zeker niet in het wonderlijke universum dat Football Manager heet. De thuisploeg werd namelijk gefrustreerd door een immens beruchte “bug”, die intussen welhaast mythische vormen heeft aangenomen in de verbeeldingen van gefrustreerde managers. Bij dezen stel ik u voor aan de zogenaamde Super Goalie Bug of SGB, voor de mensen die het nog niet door hadden.
Voor de mensen die onbekend zijn met het fenomeen SGB een korte uitleg. De SGB houdt in dat een keeper van de tegenpartij die dag een soort superman is en vrijwel alles uit zijn doel ranselt. Op zich al frustrerend. Dit wordt allemaal nog eens exponentieel verergerd door het feit dat de betreffende supergoalie vaak niet eens de eerste doelman van de club is, maar een reserve- of jeugddoelman die bij wijze van uitzondering speelt, en dan prompt de sterren van de hemel speelt. En alsof het allemaal nog niet erg genoeg is, treedt de aloude wet van Murphy ook nog eens in werking in dergelijke wedstrijden. Een aloud sportadagium luidt immers: “Wanneer jij niet scoort, dan scoort de tegenstander wel.” Helaas klopt dit ook nog vaak. Bij een kansenverhouding van 30-0 countert de onderliggende tegenstander vaak via de enige geslaagde aanval van de wedstrijd naar een 0-1 voorsprong, waarna jouw ploeg alle zeilen moet bijzetten en vaak nog van geluk mag spreken wanneer de gelijkmaker wordt geforceerd.
Frustrerend zegt u? Zeker… Deze SGB komt eigenlijk al voor vanaf de CM97/98 serie, en intussen heeft nog steeds niemand kunnen verklaren hoe dit nu eigenlijk mogelijk is. Aangezien ik zelf ook vaker geplaagd wordt door deze superhelden tussen de palen, heb ik eens nagedacht over het onderwerp. Research wees uit dat je op het SI-forum niet bepaald serieus wordt genomen wanneer je klaagt. In het algemeen doen ze je klacht van de hand met een viertal onduidelijke redenen.
I. Een eerste en vaak gehoorde verklaring. “Het is de schuld van je tactiek.” Oh ja? En hoe dat dan? Leg ‘es uit? Gebeurt dus niet… “Het is de schuld van je tactiek”, en daar zul je het mee moeten doen… Soms, heel af en toe, komt er een slimmerik voorbij die probeert inhoudelijk op je vraag in te gaan. “Je laat je spelers vast en zeker te veel van afstand schieten, dat geeft hun keeper zelfvertrouwen.” Klinkt op zich logisch en het is dan ook genoeg om de meeste mensen te ontmoedigen. Jammer genoeg ben ik niet als de meeste mensen. Ook over dit punt heb ik nagedacht. Het klinkt natuurlijk leuk, je spelers schieten te vaak van afstand, maar;
A. de meeste managers schakelen de optie om van afstand te schieten vaak direct uit,
B. FM claimt realistisch te zijn, in een echte wedstrijd raakt een keeper juist vermoeid wanneer hij vaak in actie moet komen en glipt er vroeger of later toch wel een balletje langs de doelman.
C. Bovendien verklaar je op deze wijze niet waarom je spitsen in een-tegen-een situaties nog vaak het doel missen.
“Het ligt aan je tactiek.” Onzin…
II. Laten we de volgende verklaring maar eens bekijken. “Het gebeurt in het echt ook vaker!” Klopt. Een waarheid als een koe. Dat valt op zich ook niet te ontkennen. Echter, het gebeurt in het echt niet ieder weekend. In FM gebeurt het zo structureel dat er sprake is van een zekere regelmaat, een regelmaat die “in het echt” ontbreekt. Als het een of hooguit twee keer op een seizoen gebeurt dan is dat vaak. Een superkeeper is in het echt eerder regel dan uitzondering.
III. De volgende verklaring dan maar. “Je training is niet effectief voor je aanvallers.” Klinkt op zich logisch. Het causale verband valt alleen nogal lastig te bewijzen, aangezien de match engine en de game-engine redelijk los van elkaar staan. Bovendien, als het dan niet werkt, hoe verklaar je dan dat die spitsen er in de andere wedstrijden wel altijd een goaltje inprikken? Redelijk dubieus.
IV. Tot slot, de laatste redenering, het categorisch ontkennen van het bestaan van een supergoalie. Er valt weinig tegenin te brengen, je gelooft erin, of je gelooft er niet in, maar ik ben persoonlijk van mening dat er wel zeker een supergoalie bestaat. De meeste managers die ik ken hebben persoonlijke ervaringen met deze knaap. Denk bijvoorbeeld eens aan de momenten waarop je een goedlopende tactiek hebt, waarschijnlijk heeft de doelman van de tegenpartij na een half jaartje spelen met die tactiek vaak de MoM-award.
Enfin, mijn theorie omtrent het geheel dan maar. Volgens mij is de AI nog steeds niet opgewassen tegen de tactische vondsten van de gewone users. Jij kunt als manager op ieder moment van de wedstrijd je tactieken aanpassen, de AI kan dat niet en kan het daardoor niet bijbenen. Theoretisch gezien kun je door slim te roteren een AI tegenstander zo totaal aan flarden spelen. Aangezien het spel dit tekort toch moet opheffen, zullen de keepers van de tegenstander dus altijd beter spelen. Waarschijnlijk is dit niet bewust zo geprogrammeerd (dat hoop ik althans), maar is het dus een reactie van de AI om te zorgen dat je team niet te snel te goed wordt. Dus wanneer een AI team beter zou gaan presteren dan op basis van de reputatie en spelersgroep verwacht kan worden, komen zij ook supergoalies tegen. Het is dus in feite een manier om te zorgen dat er niet teveel gekke dingen gaan gebeuren, tenminste, dat denk ik. Op zich nobel, maar redelijk frustrerend. Hopelijk vindt SI een betere manier om de zaak in evenwicht. Een manier die vooral minder frustrerend is.
Abonneren op:
Reacties (Atom)