Langzaam afbouwen

Het blijft een leuke hobby om spelers te volgen die langzaam van de top naar de onderlaag van het voetbal afglijden, dat je een oude "topper' tegenkomt op wikipedia, of dat je naar de samenvattingen van de Champions League zit te kijken naar Anorthosis Famagusta en een voormalige "topper" in Cyprus ziet rondhuppelen samen in een team met een jongen als Jeffrey Leiwakkabessy.

Ik heb het over Sávio Bortolini Pimentel, beter bekend als Savio, geboren op 9 januari 1974 in het land met een overvloed aan talent, Brazilië.

Mede door deze overvloed aan talent is het knap van deze ene jongen om op te vallen en op zijn achtiende te debuteren voor het grote Flamengo. 75 wedstrijden en 20 goals verder, mag je naar Madrid vliegen voor de medische keuring. Binnengehaald als talent, speelt in het begin nog niet veel maar groeit uit tot vaste waarde en wint o.a. de Champions League, met spelers als Raul, R. Carlos en Hierro naast je in het veld.

En dan gebeurd het, ligt het aan hem zelf? Lijkt me niet voor de hand liggen... De nieuwe trainer heeft meer invloed en laten we de koopkracht van de voorzitter natuurlijk niet vergeten. Savio valt buiten de boot, enkel trainen is ook niks, dus je probeert je toch te bewijzen via een omweg.

Na 4 seizoenen Madrid vraag je om een uitleenbeurt naar Bordeaux, je bent meteen de grote jongen. Speelt altijd, niks aan de hand. Toch hoeft Madrid je niet terug.
Natuurlijk je word er niet jonger op, stapje terug doen? Doen we. Interesse genoeg, maar Savio houd van Spanje en Spanje van hem. Dus Real Zaragoza word de nieuwe club. Ook hier speel je altijd, 3 seizoen 95 wedstrijden respectievelijk 16 goals.
Je bent nu 32 toch een mooie carrière gehad, maar bij veel spelers is er toch de drang om je loopbaan bij de club af te sluiten waar het ooit allemaal begon. Terug naar Flamengo.

Wat de reden is weet ik niet, de mensen zijn je een beetje vergeten, de materiaalman is er niet meer, er zijn geen spelers meer waar je ooit mee speelde. Dus na 10 wedstrijden vind je het wel weer mooi geweest. Maar ach, 32 is wel jong om te stoppen. Misschien zijn ze me in Spanje niet vergeten.
Dat klopt, Real Sociedad was wel geïnteresseerd, wel 2e divisie, ook een vorm van uitdaging, om ze weer aan de top te brengen. Maar het kan dus gebeuren dat je word gehaald onder valse voorwendels, ze hebben geen geld en voor niks gaat de zon op.

Inmiddels denk ik, dat je nu wel moet gaan denken of je hier wel mee door wil gaan, de clubs worden steeds kleiner, de problemen groter. Maar Savio ging door, Levante volgende halte in de winterstop. 12 wedstrijden was Savio een Levantees. Half jaar contract, niet helemaal naar je zin.

Wat nu? Desportiva Capixaba! Natuurlijk we gaan naar de ondergrond van het Braziliaanse voetbal. Je bent Savio kan aardig voetballen, na 9 wedstrijden heb je er 6 in liggen, oke je mag dan wel al 34 jaar zijn, maar je kan het nog makelijk aan. Even die zakenwaarnemer bellen, dat hij toch weer eens moet gaan rondkijken in Europa.

Iedereen denkt vergane glorie, maar dan komen de Cyprioten met een leuke aanbieding en de grootspraak dat ze dit jaar zeker in de Champions League gaan acteren, de voorronde, pff pure formaliteit. Dus je gaat het avontuur nog 1 keer aan.

En zo is Famagusta de verrassing van dit jaar in de grootste competitie van Europa. Toch goed gezien, Savio?!

MvG,Impy