Beste lezer ( of zijn het inmiddels al lezers?) ben al 2/3 dagen een boek over Cruyff aan het lezen. Vanochtend dacht ik uit het niets, EK 1976 waarom zegt dat me niks. Het was de glorie tijd van het Nederlandse voetbal.
Tussen 2 WK finales waar voetbalminnend Nederland het nog wekelijks over heeft. Zegt het tussen liggende toernooi mij helemaal niks. Even opgezocht dus.
Het was in Joegoslavië, deden 4 landen aan mee. West-Duitsland, Tsjecho-Slowakije, Joegoslavië en Nederland. Hieraan voorafgaand was een `kwartfinale` gespeeld in de vorm van heen en terug wedstrijden tussen de groepswinnaars van de kwalificatie groepen. Nederland moest het opnemen tegen de Belgen maar na de eerste wedstrijd was het al duidelijk dat Nederland naar het EK ging. 5-0 3x Rensebrink.
Ziet er dus allemaal veel belovend uit. Maar het loopt uit op een deceptie. Maar toch vind ik het raar dat er in de volksmond niet vaak naar gerefereerd word en dat niet veel mensen meer weten hoe het er aan toe ging daar. Want als je het terug ziet / leest, voor een verhaal is het een prachtige wedstrijd. Hier een stuk uit een collumn van Tom Egbers over deze wedstrijd:
Thomas en Oranje verdragen elkaar niet. De wedstrijd ontspoort. Spijkerharde tackles verworden tot regelrechte aanslagen, het gezag van Thomas wordt voortdurend ondermijnd. Ook de Tsjechoslowaken kunnen er wat van. Oranje slaagt er niet in op voorsprong te komen. Zelfs niet als de Tsjechoslowaken met 10 man verder moeten, na een rode kaart voor Pollack. Er komt een overtreding op Cruijff, die door Thomas niet wordt bestraft. Neeskens neemt wraak, haalt twee keer gruwelijk hard uit, en krijgt ook rood.
Bij de stand van 1-1, vlak voor het eindsignaal, krijgt Johan Cruijff een gele kaart waardoor hij voor de finale uitgesloten zal zijn. Cruijff wordt door Thomas vernederd door hem als een hond bij zich te roepen. Er komt een verlenging. En dan, als Oranje op weg is naar de winnende goal, wordt Cruijff ter hoogte van zijn kniëen afgezaagd door Panenka. Thomas staat er een paar meter vandaan. “Doorspelen”. Uit de counter scoren de Tsjechoslowaken. 2-1. Van Hanegem weigert uit protest af te trappen. Ook hij krijgt rood.Van Hanegem, die dan weet dat dit de allerlaatste seconden uit zijn interlandcarrière zijn, speelt even met de gedachte om -voor het oog van de hele wereld- scheidsrechter Thomas te vellen met een dreun. Die Zidane-kortsluiting weet hij bij zichzelf te beteugelen.Maar Oranje is exit.
Het wordt nog 3-1, maar dat doet er verder niet toe.
Er zat dus alles in om een wedstrijd te worden die we nooit meer zouden vergeten. En als we het weer over dat balletje op de paal hebben, je gelijk op het EK 76 komt om het ook nog even daar over te hebben. Maar vreemd genoeg is dat niet. Het heeft 30 jaar moeten duren voor dat het evenement weer in de media aandacht kreeg. Want na het duel met Portugal gingen de gedachte van de oudere voetbalkenners ineens malen, hebben wij dit niet eerder meegemaakt?!
Geluk, Impy
maandag 24 november 2008
woensdag 19 november 2008
Langzaam afbouwen
Het blijft een leuke hobby om spelers te volgen die langzaam van de top naar de onderlaag van het voetbal afglijden, dat je een oude "topper' tegenkomt op wikipedia, of dat je naar de samenvattingen van de Champions League zit te kijken naar Anorthosis Famagusta en een voormalige "topper" in Cyprus ziet rondhuppelen samen in een team met een jongen als Jeffrey Leiwakkabessy.
Ik heb het over Sávio Bortolini Pimentel, beter bekend als Savio, geboren op 9 januari 1974 in het land met een overvloed aan talent, Brazilië.
Mede door deze overvloed aan talent is het knap van deze ene jongen om op te vallen en op zijn achtiende te debuteren voor het grote Flamengo. 75 wedstrijden en 20 goals verder, mag je naar Madrid vliegen voor de medische keuring. Binnengehaald als talent, speelt in het begin nog niet veel maar groeit uit tot vaste waarde en wint o.a. de Champions League, met spelers als Raul, R. Carlos en Hierro naast je in het veld.
En dan gebeurd het, ligt het aan hem zelf? Lijkt me niet voor de hand liggen... De nieuwe trainer heeft meer invloed en laten we de koopkracht van de voorzitter natuurlijk niet vergeten. Savio valt buiten de boot, enkel trainen is ook niks, dus je probeert je toch te bewijzen via een omweg.
Na 4 seizoenen Madrid vraag je om een uitleenbeurt naar Bordeaux, je bent meteen de grote jongen. Speelt altijd, niks aan de hand. Toch hoeft Madrid je niet terug.
Natuurlijk je word er niet jonger op, stapje terug doen? Doen we. Interesse genoeg, maar Savio houd van Spanje en Spanje van hem. Dus Real Zaragoza word de nieuwe club. Ook hier speel je altijd, 3 seizoen 95 wedstrijden respectievelijk 16 goals.
Je bent nu 32 toch een mooie carrière gehad, maar bij veel spelers is er toch de drang om je loopbaan bij de club af te sluiten waar het ooit allemaal begon. Terug naar Flamengo.
Wat de reden is weet ik niet, de mensen zijn je een beetje vergeten, de materiaalman is er niet meer, er zijn geen spelers meer waar je ooit mee speelde. Dus na 10 wedstrijden vind je het wel weer mooi geweest. Maar ach, 32 is wel jong om te stoppen. Misschien zijn ze me in Spanje niet vergeten.
Dat klopt, Real Sociedad was wel geïnteresseerd, wel 2e divisie, ook een vorm van uitdaging, om ze weer aan de top te brengen. Maar het kan dus gebeuren dat je word gehaald onder valse voorwendels, ze hebben geen geld en voor niks gaat de zon op.
Inmiddels denk ik, dat je nu wel moet gaan denken of je hier wel mee door wil gaan, de clubs worden steeds kleiner, de problemen groter. Maar Savio ging door, Levante volgende halte in de winterstop. 12 wedstrijden was Savio een Levantees. Half jaar contract, niet helemaal naar je zin.
Wat nu? Desportiva Capixaba! Natuurlijk we gaan naar de ondergrond van het Braziliaanse voetbal. Je bent Savio kan aardig voetballen, na 9 wedstrijden heb je er 6 in liggen, oke je mag dan wel al 34 jaar zijn, maar je kan het nog makelijk aan. Even die zakenwaarnemer bellen, dat hij toch weer eens moet gaan rondkijken in Europa.
Iedereen denkt vergane glorie, maar dan komen de Cyprioten met een leuke aanbieding en de grootspraak dat ze dit jaar zeker in de Champions League gaan acteren, de voorronde, pff pure formaliteit. Dus je gaat het avontuur nog 1 keer aan.
En zo is Famagusta de verrassing van dit jaar in de grootste competitie van Europa. Toch goed gezien, Savio?!
MvG,Impy
Ik heb het over Sávio Bortolini Pimentel, beter bekend als Savio, geboren op 9 januari 1974 in het land met een overvloed aan talent, Brazilië.
Mede door deze overvloed aan talent is het knap van deze ene jongen om op te vallen en op zijn achtiende te debuteren voor het grote Flamengo. 75 wedstrijden en 20 goals verder, mag je naar Madrid vliegen voor de medische keuring. Binnengehaald als talent, speelt in het begin nog niet veel maar groeit uit tot vaste waarde en wint o.a. de Champions League, met spelers als Raul, R. Carlos en Hierro naast je in het veld.
En dan gebeurd het, ligt het aan hem zelf? Lijkt me niet voor de hand liggen... De nieuwe trainer heeft meer invloed en laten we de koopkracht van de voorzitter natuurlijk niet vergeten. Savio valt buiten de boot, enkel trainen is ook niks, dus je probeert je toch te bewijzen via een omweg.
Na 4 seizoenen Madrid vraag je om een uitleenbeurt naar Bordeaux, je bent meteen de grote jongen. Speelt altijd, niks aan de hand. Toch hoeft Madrid je niet terug.
Natuurlijk je word er niet jonger op, stapje terug doen? Doen we. Interesse genoeg, maar Savio houd van Spanje en Spanje van hem. Dus Real Zaragoza word de nieuwe club. Ook hier speel je altijd, 3 seizoen 95 wedstrijden respectievelijk 16 goals.
Je bent nu 32 toch een mooie carrière gehad, maar bij veel spelers is er toch de drang om je loopbaan bij de club af te sluiten waar het ooit allemaal begon. Terug naar Flamengo.
Wat de reden is weet ik niet, de mensen zijn je een beetje vergeten, de materiaalman is er niet meer, er zijn geen spelers meer waar je ooit mee speelde. Dus na 10 wedstrijden vind je het wel weer mooi geweest. Maar ach, 32 is wel jong om te stoppen. Misschien zijn ze me in Spanje niet vergeten.
Dat klopt, Real Sociedad was wel geïnteresseerd, wel 2e divisie, ook een vorm van uitdaging, om ze weer aan de top te brengen. Maar het kan dus gebeuren dat je word gehaald onder valse voorwendels, ze hebben geen geld en voor niks gaat de zon op.
Inmiddels denk ik, dat je nu wel moet gaan denken of je hier wel mee door wil gaan, de clubs worden steeds kleiner, de problemen groter. Maar Savio ging door, Levante volgende halte in de winterstop. 12 wedstrijden was Savio een Levantees. Half jaar contract, niet helemaal naar je zin.
Wat nu? Desportiva Capixaba! Natuurlijk we gaan naar de ondergrond van het Braziliaanse voetbal. Je bent Savio kan aardig voetballen, na 9 wedstrijden heb je er 6 in liggen, oke je mag dan wel al 34 jaar zijn, maar je kan het nog makelijk aan. Even die zakenwaarnemer bellen, dat hij toch weer eens moet gaan rondkijken in Europa.
Iedereen denkt vergane glorie, maar dan komen de Cyprioten met een leuke aanbieding en de grootspraak dat ze dit jaar zeker in de Champions League gaan acteren, de voorronde, pff pure formaliteit. Dus je gaat het avontuur nog 1 keer aan.
En zo is Famagusta de verrassing van dit jaar in de grootste competitie van Europa. Toch goed gezien, Savio?!
MvG,Impy
dinsdag 18 november 2008
Media training
Door wie en een vooral waarom is mediatraining toch uitgevonden? Als je naar een interview met een jonge speler kijkt, waarom kunnen er dan alleen maar open deuren worden ingetrapt?
Wie is de laatste jonge voetballer geweest die zijn mening echt heeft verkondigd in de media? De eerste naam die mij te binnen schiet is die van Royston Drenthe. Dat was mijns inziens toch echt een verademing. Je mag een voor- of tegenstander van Royston zijn, maar er is niemand die kan beweren dat Royston niet zichzelf was. Een heerlijk Rotterdams straatschoffie, iemand die zei wat hij dacht.
Helaas kort daarna, toen de transfer ter sprake kwam, was dat spontane gelijk weer weg en had de leuke Rotterdammer niets meer te melden. Royston was een geval apart, want daarvoor was er ook al heel lang geen jeugdspeler geweest die gewoon zichzelf was in de media.
Als je gisteravond naar Voetbal International hebt gekeken dan ben je het vast met me eens. In de plaats van meneer Van der Wiel had er ook een pop neergezet kunnen worden. "We hebben een hele goeie ploeg." "Leonardo is een fantastische vent op de training.""Iedereen weet van zichzelf wat er fout is gegaan in Volendam." Hier kun je allemaal niks mee.
Voor het voetbal zou het erg leuk zijn als deze vorm van onderdrukking niet meer zou worden gehandhaafd.
Mvg, Impy
Wie is de laatste jonge voetballer geweest die zijn mening echt heeft verkondigd in de media? De eerste naam die mij te binnen schiet is die van Royston Drenthe. Dat was mijns inziens toch echt een verademing. Je mag een voor- of tegenstander van Royston zijn, maar er is niemand die kan beweren dat Royston niet zichzelf was. Een heerlijk Rotterdams straatschoffie, iemand die zei wat hij dacht.
Helaas kort daarna, toen de transfer ter sprake kwam, was dat spontane gelijk weer weg en had de leuke Rotterdammer niets meer te melden. Royston was een geval apart, want daarvoor was er ook al heel lang geen jeugdspeler geweest die gewoon zichzelf was in de media.
Als je gisteravond naar Voetbal International hebt gekeken dan ben je het vast met me eens. In de plaats van meneer Van der Wiel had er ook een pop neergezet kunnen worden. "We hebben een hele goeie ploeg." "Leonardo is een fantastische vent op de training.""Iedereen weet van zichzelf wat er fout is gegaan in Volendam." Hier kun je allemaal niks mee.
Voor het voetbal zou het erg leuk zijn als deze vorm van onderdrukking niet meer zou worden gehandhaafd.
Mvg, Impy
Abonneren op:
Reacties (Atom)